هدف این تحقیق بررسی علل سیر صعودی و روبه افزایش آسیب شناسی روانی - اجتماعی، خصوصا بی مبالاتی جنسی، در نوجوانان از دیدگاه روانشناختی - روانپزشکی می باشد.در این پژوهش، 95 فرد خود معرف یا ارجاع شده به مرکز مداخله در بحران سازمان بهزیستی کشور مورد مطالعه قرار گرفته اند. براساس ارزیابی روان شناختی، روانپزشکی و نورولوژیک این افراد با توجه به بی مبالاتی در روابط جنسی به سه دسته زیر تقسیم می شوند:1- نوجوانی با رفتارهای خطرآفرین و بحران هویت 2- بزهکاری 3- روسپیگریبراساس نتایج به دست آمده:الف - 30.53 درصد موارد در دو طیف تشخیص زیر قرار می گیرد:1- نوجوانی با رفتارهای خطر آفرین و بحران هویت (این گونه رفتارها اغلب گذرا و موقتی هستند و با افزایش سن کاهش می یابند) 2- مشکلات و مسائل مربوط به شبکه خانوادگی و حمایتی فرد.ب - 16.84 درصد موارد در طیف تشخیصی اختلالات سلوک و اختلالات شخصیت مرزی و ضد اجتماعی قرار می گیرند.ج - 13 درصد موارد مبتلا به اختلالات خفیف یا شدید روانپزشکی مانند روان پریشی، اختلالات خلقی اساسی و اختلالات هوشی می باشند.

0

این پژوهش با هدف شناخت رابطه نگرانی و حمایت اجتماعی در دوره نوجوانی انجام شد. گروه نمونه شامل 570 دانش آموز (292 دختر، 278 پسر، میانگین سنی=16.85) بود. شرکت کنندگان، پرسشنامه حمایت اجتماعی کودکان و نوجوانان (طهماسیان، 1384) و پرسشنامه نگرانی پن استیت (مایر و دیگران، 1990) را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی و رگرسیون مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان دادند که بین احساس نگرانی و حمایت اجتماعی در دختران و پسران و پایه های مختلف تحصیلی رابطه معنادار منفی وجود دارد. با افزایش حمایت اجتماعی، نگرانی در نوجوانان کاهش می یابد و با کاهش حمایت اجتماعی، نگرانی افزایش می یابد. همچنین، حمایت اجتماعی می تواند 14% از واریانس نگرانی را در نوجوانان تبیین کند. این یافته ها حاکی از آنند که حمایت اجتماعی می تواند عامل حفاظت کننده ای در مقابل نگرانی در سنین نوجوانی باشد. افزون بر این، خانواده و همسالان می توانند در برنامه های پیشگیرانه و درمانی برای کاهش و درمان نگرانی، تاثیرگذار باشند.

مقدمه: بیشتر مطالعات انجام شده جهت بررسی نتایج جراحی اسکولیوز ایدیوپاتیک نوجوانی (Adolescent Idiopathic Scoliosis)، به ارزیابی میزان بهبود درجه انحراف ستون فقرات و شاخص های رادیوگرافیک استوار بوده است و اطلاعات کمی از میزان رضایت مندی بیماران بعد از عمل جراحی در دسترس می باشد. این مطالعه، با هدف ارزیابی نتایج جراحی اسکولیوز ایدیوپاتیک با تکیه بر جنبه اجتماعی، روانی و عملکردی در کنار شاخص های رادیوگرافیک طراحی گردید.روش ها: مطالعه به صورت مقطعی (cross-sectional) بر روی بیماران کاندید جراحی مبتلا به اسکولیوز ایدیوپاتیک صورت گرفت. جهت جمع آوری اطلاعات از پرسش نامه SR 30 (پرسش نامه شماره 30 انجمن پژوهشگران بیماری اسکولیوز) استفاده گردید. این پرسش نامه قبل و 24 ماه پس از عمل توسط بیماران تکمیل شد و سپس نتایج حاصل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: 43 بیمار در این مطالعه بررسی شدند. میانگین شاخص رضایت مندی بیماران قبل و پس از جراحی 2.7±0.3 و 4.2±0.2 بود که نشانه پیشرفت چشم گیر وضعیت بیماران بود (P<0.01). تصویر بدنی کلی از خود (General self image)، وضعیت روحی و عملکرد و سطح فعالیت بیماران نیز همگی پیشرفت قابل توجهی نشان داد (P<0.01). درد یافته مهمی در بیماران ما نبود. در مجموع %95 بیماران رضایت بالا و %5 رضایت نسبی داشتند.نتیجه گیری: عمل جراحی علاوه بر اصلاح قابل توجه بدشکلی ستون فقرات، بهبود چشم گیری در وضعیت روحی و رضایت مندی و سطح فعالیت بیماران خواهد داشت.

هدف این پژوهش، تعیین تحول خردمندی از دوره نوجوانی تا سالمندی در شهر اصفهان بود. حجم نمونه 345 شرکت کننده در 4 گروه سنی 15 تا 18 سال (108 نفر)، 19 تا 29 سال (104 نفر)، 30 تا 45 سال (44 نفر) و 46 سال به بالا (51 نفر) تشکیل شده بود که به روش نمونه گیری خوشه ای، در گروه 15 تا 18 سال از مدارس و در گروه های دیگر با توجه به تقسیم بندی های نواحی شهرداری شهر اصفهان، به صورت تصادفی انتخاب شدند. طرح پژوهش علی- مقایسه ای و ابزار مورد استفاده مقیاس سه بعدی خردمندی آردلت (2003) بود. پیش از انجام پژوهش مقیاس مورد بررسی و تحلیل معادلات ساختاری قرار گرفت و روایی و اعتبار آن تایید شد. یافته های پژوهش با استفاده از تحلیل واریانس به منظور بررسی تحول سازه یاد شده نشان داد به طور کلی گروه های سنی اثر معناداری بر نمره کل و نیز نمرات سه بعد شناختی، تاملی، عاطفی و مقیاس سه بعدی خردمندی ندارند. نتایج مقایسه های زوجی در نمره کل و نمرات سه بعد مقیاس سه بعدی خردمندی بین گروه های سنی در بعد عاطفی بین گروه 46 سال به بالا با سه گروه دیگر یعنی 15 تا 18 سال، 19 تا 29 سال و 30 تا 45 سال تفاوت معنی داری نشان داد (به ترتیب p=0.02،p=0.005 ، p=0.002). همچنین در نمره کل نیز گروه 46 سال به بالا با گروه سنی 30 تا 45 سال متفاوت بود(p=0.02).

هویت جنسی عبارت است از احساس فردی مرد یا زن بودن که از سنین 3 و 4 شروع می شود. برای تشخیص اختلال هویت جنسی در DSMIV دو ملاک عمده وجود دارد که ملاک الف – همانندسازی قوی و مستمر با جنس مخالف و ملاک ب – احساس ناراحتی مستمر با جنس خود یا احساس نامتناسب بودن در نقش جنسی خود را شامل می شود.شیوع این اختلال، از 16-6% در مطالعات همه گیرشناسی غیررسمی متغیر بوده است. برای ارزیابی این اختلال می توان از گزارش والدین، روشهای رفتاری و فنون فرافکن استفاده کرد. از عارضه های همراه این اختلال می توان به افسردگی، آشفتگیهای رفتاری و اختلالات شخصیت اشاره کرد. بین سوگیری جنسی و هویت جنسی رابطه قطعی نمی توان فرض کرد. در سبب شناسی این اختلال می توان به عوامل زیستی روانی و اجتماعی اشاره کرد. در مدل نظر زاکر برادی و کواتیس، یک عامل عمومی که اضطراب کودک را افزایش داده و عوامل اختصاصی که به صورت پویا در درون خانواده یا کودک وجود دارند، به عنوان علل اصلی اختلال هویت جنسی معرفی شدند. برای درمان می توان از فنون رفتاری و روان تحلیلی و آموزش خانواده استفاده کرد، ولی کار با خود بیمار و درمان عارضه های همراه، از جمله، افسردگی و سایر مشکلات روانی – اجتماعی، از اهمیت ویژه ای برخوردار است.